leunen

de tantra-sessie bleef nazinderen, en dan vooral de allerlaatste oefening. Tantrawerk is meer dan meditatie, er is fysiek contact. Het komt dichter bij emotioneel lichaamswerk, maar dat is dan weer hard werken. Tantra is ook werken, maar het zoekt zo niet naar de pijn. Het kan het erbij komen, maar zoekt het niet. En het is meer specifiek, het heeft een duidelijke insteek via seksuele energie. Lichaamswerk kan alle kanten opgaan. De lezer die nu denkt dat tantrawerk op een georganiseerde orgie zou aansturen: keep on dreaming. Alles is strikt begrensd, ieder mag voelen wat die voelt, maar wordt verondersteld bij zichzelf te blijven met die gevoelens. Sensualiteit mag een plaats krijgen binnen het kader van een oefening, maar verder houdt het op.

In drie zinnen proberen zeggen waar boeken zijn over volgeschreven, het is uitgesloten. Uiteindelijk betreft het een traditie met weinig theorie, die teruggaat tot ver voor onze jaartelling. Wie denkt dat het een religie betreft vergist zich. Het verhoudt zich tot hindoeisme en boeddhisme zoals een kerstboom zich verhoudt tot het christendom, om maar iets te zeggen. De traditie is ouder, en werd opgenomen binnen de religie, maar het is er zelf geen. Je ziet het dus zo zweverig, of maakt het maar zo zweverig als je zelf wil, maar eigenlijk is het heel down to earth.

To the point: lichaamscontact tussen de cursisten maakt een belangrijk onderdeel ervan uit. Je bent dus maar best een beetje proper gewassen. En preutsheid is een contra-indicatie. De laatste oefening was dus eentje met behoorlijk intense aanrakingen. Elkaar 'beklappen' met de vlakke hand, elkaar 'betokkelen' met de vingertoppen, elkaar 'bewrijven'. Overal. Toegegeven: ik was content dat ik de achterkant van de man in mijn groepje voor me had, en niet de voorkant, want dan zou ik met een bepaald plekje toch niet zo goed raad geweten hebben. Om de intensiteit te laten wegvloeien bij diegene die het onderging, kon deze daarna gaan 'leunen' bij de anderen.

Het eindigde dat we ineengezakt met z'n drieën aan het leunen waren als een verstild standbeeld. We konden zo nog uren blijven zitten, alsof we vergroeid waren. De man in het gezelschap bromde stilletjes dat we misschien wel beter de sleutel van de zaal konden proberen te bemachtigen om daar tot in het oneindige zo te blijven zitten. En onze vergroeide lijven lachten zonder grenzen. Het gevoel bleef die nacht mijn slaap binnendringen.

tantra

kwestie van de aandacht te trekken.

nee serieus: ik heb deze week mijn eerste uurtjes tantrische meditatie mogen beleven.

heel ernstig, maar het bloggen maakt me lacherig, dat heeft iets met het exhibitionistische randje eraan te maken, lijkt me.

las iemand wel eens dat boek 'tantra' van André van Lysebeth? ik vermoed dat hij nog een product van mei '68 was. Hoewel, hij kan nog van verder terug komen. Ik nam het nogal driest onder de arm op visite in het ouderlijke huis. Misschien dacht ik te choqueren, ik weet het niet, maar zo pakte het niet uit. Mijn vader keek hoogst geïnteresseerd naar de man op de achterflap in wie hij zijn yoga-leermeester herkende.

buiten de vele bekkenbodemspieroefeningen die beschreven stonden in het boek, en de allusie die gemaakt werd over de westerse vagina, die volgens de oosterlingen meer iets weg had van een afgetrapte versleten schoen (qua pasvorm en veerkracht dan)... herinner ik me niet te veel meer van het boek. Behalve dan dat ik het een heel goed boek vond. Jammer genoeg ben ik niet alleen verstrooid, maar er is ook iets drastisch mis met mijn geheugen. Of misschien toch een voordeel: ik kan het morgen met even veel verwondering opnieuw lezen.

Lysebeth schreef nog iets over de materie. Een breinkraker over elementaire chemie en het subatomaire niveau... en hoe de hele materie van de wereld, ontdaan van alle energievelden in één vingerhoedje zou kunnen worden samengedrukt. Of met andere woorden: hoe alles pure energie is. Ik ben een bal energie, jij bent een bal energie, en als we in de supermarkt tegen elkaar oplopen en een fikse buil op ons hoofd krijgen: dan waren dat onze energieën die tegen elkaar botsten, de energieën die ons lichaam begrenzen, maar er is net zo goed energie die zich absoluut niet door ons lichaam laat begrenzen. Mooi allemaal... lees ik graag. Voor zo'n gezonde geestverruimende zaken steek ik met plezier mijn sceptische geest achter slot en grendel.

en even goed ook om op tantrameditatie te gaan. Dat laat zich niet bevatten door woorden. Als er één ding is dat je moet doen op meditatie, dan is het uit je hoofd komen, als er één ding is dat je doet om te bloggen: in je hoofd blijven. De weg van de minste weerstand is dit, voor mij dan toch. Aan de vertaalslag waag ik me even niet.